بر ما نگاه خدا خنده می زند هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم زیرا چو زاهدان سیه کار خرقه پوش پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم پیشانی از داغ گناهی سیه شود بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا نام خدا نبردن

سوال ریاضی یک یهودی از امام علی علیه السلام شخصى یهودی به حضور امام على (ع ) آمد و پرسید: «عددى را به دست من بده كه قابل قسمت بر 1،2،3،4،5،6،7،8،9باشد بى آنكه باقى بیاورد.» امام على (ع ) بى درنگ به او فرمود: «اضرب ایّام اسبوعك فى ایّام سنتك » (روزهاى هفته را بر روزهاى یكسال خودت ضرب كن كه حاصل ضرب آ...

بسم الله الرحمن الرحیم این نمودار توسط کامپوتر بدست آمده است{خیلی جالبه نه حالا همه باید بفهمیم ادم وقتی بخواد یه فیزیک هالیدی بخونه باید حتما یه استاد عالی کنارش باشه دیگه قران که دیگه جای خودشو داره} نوشته شده توسط هانیه در ساعت 13:24 موضوع | لینک ثابت

من خدا را دارمکوله بارم بر دوشسفری می بایدسفری بی همراهگم شدن تا ته تنهایی محضسازکم با من گفت :هرکجا لرزیدیاز سفر ترسیدیتو بگو از ته دلمن خدا را دارممن و سازم چندیست که فقط با اوییم

چنان که حسن ترا هيچ کس نمي داند ز عشق حال مرا هيچ کس نمي داند ترا ز اهل وفا هيچ کس نمي داند مرا سزاي جفا هيچ کس نمي داند بجز دلت که زبان با دلم يکي دارد عيار شوق مرا هيچ کس نمي داند اگر چه جوهريان عزيز دارد مصر بهاي يوسف ما هيچ کس نمي داند ز خاکمال يتيمي گهر نگردد خوار چه شد که قدر وفا هيچ کس نميدان...

از آياتي كه هوش از سر هوشمندان بزرگ عرب، چون "ابن مقفّع" ـ كه به قصد آوردن يك چهارم قرآن همّت گمارده بوده ـ ربوده، بلكه همهي ناموران اديب و دانشوران را به اعجاب وا داشته، اين آيه است: " و قيل يا أرض ابلعي ماءكِ ويا سماء اقلعي وغيض الماء و قضي الأمر و استوت علي الجوديّ و قيل بعداً للقوم الظالمين" س

به نام خداوند بخشنده مهربانقرآن، کلام خداوند و برترین کتابی است که بر دنیای خاکی نازل شده است. به جرأت میتوان این کتاب عظیم را برنامه ی کامل زندگی بشر دانست؛ چرا که علاوه بر آموزش مسائل تربیتی، اخلاقی و دینی، اطلاعات گرانبهای علمی نیز در درون این کتاب مقدس نهفت

کشف قطره چشم با الهام از قران کریم دانشمند مسلمان مصری دکتر عبد الباسط محمد توانست با ساختن قطره ی چشم برای درمان آب مروارید با الهام گرفتن از سوره یوسف به دو مجوز اختراع بین المللی یکی از آمری

با گذشت زمان و دگرگوني و پيشرفت علم، دانشمندان در پي آن هستند تا از جهان و آنچه در آن ميگذرد تفسيري مادي و علمي به دست دهند. در اين خصوص نيز ميگويند: چرا انسان دروغ ميگويد و خطا ميکند؟ آيا در مغز انسان جاي مشخصي وجود دارد که مسؤول دروغ باشد؟ هنگام دروغ گفتن در مغز انسان چه اتفاقاتي رخ ميدهد؟ آ

من یکی دل دارم و دلبر مرا باشد هزار من چه گویم خود نمیدانم ندارم اختیار مطربانِ خوشلقایِ خوبروی اندر میان خوش بُوَد مستی و هستی در بَر و رویِ نگار نیکخواهانم دهندم پند و پندارند من عقل را آیینه دارم عشق را کردم مهار من به خود کی میروم از عقل سوی عشق باز؟ میکَشد هر دم مرا آن بویِ زلفِ م

می روم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ویرانه ی خویش, به خدا میبرم از شهر شما دل شوریده و دیوانه ی خویش میبرم تا که در آن نقطه ی دور شستشویش دهم از رنگ گناه شستشویش دهم از لکه ی عشق ,زین همه خواهش بی جا و تباه ,میبرم تا زتو دورش سازم زتو ای جلوه ی امید محال, میبرم زنده به گورش سازم تا از این پ

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت درده قدح که موسم ناموس و نام رفت وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم عمری که بی حضور صراحی و جام رفت مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودی در عرصه خیال که آمد کدام رفت بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت دل را که مرده بود ح

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن دور فلک درنگ ندارد شتاب کن زان پیشتر که عالم فانی شود خراب ما را ز جام باده گلگون خراب کن خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد گر برگ عیش میطلبی ترک خواب کن روزی که چرخ از گل ما کوزهها کند زنهار کاسه سر ما پرشراب کن ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم

شادشاد و سرخوشخود به رقص و همه را هم در رقصپرصدا، پر زهیاهو، بی دردپر زخالی، خالی از پر، در رقصشاد شادم کزین بیش مصیبت نتوانم دیدن بی صدا و خاموشمیزنم بر در بی دردی خویشبی خیال این دردبی خیال این دلطبل این دلسردیمی زند بر روحمو منم گیج و خموشهمچو مستی از می سرخخود ندانم که همی در رقصم هیچ کس نیست که